ابراهیم باستانی پاریزی

باستانی پاریزی، نویسنده و پژوهشگر تاریخ ادبیات درگذشت

Bastani_Pariziمحمد ابراهیم باستانی پاریزی، مورخ، نویسنده، و شاعر بامداد سه‌شنبه، ۵ فروردین در سن ۸۹ سالگی در تهران درگذشت. محمد ابراهیم باستانی پاریزی مورخ، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد بازنشسته دانشگاه تهران بود که بیش از ۴۰ عنوان کتاب در زمینه‌های گوناگون، از جمله کرمان‌شناسی، به چاپ رسانده و صدها مقاله‌ی تحقیقاتی نیز منتشر کرده‌ است. دوره دکترای تاریخ را در دانشگاه تهران گذراند و از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۸۷ استاد آن دانشگاه بود. باستانی پاریزی در یازدهم اسفندماه گذشته عضویت افتخاری فرهنگستان علوم ایران را نیز دریافت کرد. در مهرماه ۸۹مستند «از پاریز تا پاریس» درباره محمدابراهیم باستانی پاریزی در جشنواره‌های سینمایی ایران به نمایش درآمد. محمد ابراهیم باستانی پاریزی در سوم دی‌ماه ۱۳۰۴ در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان، متولد شد؛ و تحصیلات ابتدایی را در پاریز به پایان برد. از سال ۱۳۲۰خورشیدی تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از دریافت دیپلم، در سال ۱۳۲۵ برای ادامه تحصیل به تهران آمد و از سال ۱۳۲۶تحصیلات خود را در دانشگاه تهران در رشته تاریخ پی گرفت. در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکترای تاریخ پذیرفته شد در کرمان ماند. دانشنامه دکترای خود را در دانشگاه تهران با ارائه پایان‌نامه‌ای درباره «ابن اثیر» دریافت کرد، و کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات آغاز  کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام ‌وقت آن دانشگاه بود. نخستین اثر قلم او در نشریات آن زمان، مقاله‌ای بود با عنوان «تقصیر با مردان است، نه زنان» که در سال ۱۳۲۱ در مجله بیداری کرمان چاپ شد.  پس از آن به عنوان نویسنده و مترجم، مقالات بی‌شماری از زبان‌های عربی و فرانسه در روزنامه‌ها و مجله‌های کیهان، اطلاعات، خواندنی‌ها، یغما، راهنمای‌کتاب، آینده، کلک و بخارا چاپ کرده است. نخسین کتاب باستانی پاریزی پیغمبر دزدان نام دارد که شرح نامه‌های طنزگونه شیخ محمد حسن زیدآبادی است و برای اولین بار در سال ۱۳۲۴ در کرمان چاپ شده‌ است. این کتاب تاکنون به چاپ شانزدهم رسیده‌ است. باستانی پاریزی شعر هم می‌سرود و نخسین شعر خود را در کودکی در روستای پاریز و در آرزوی باران سروده بود. منتخبی از شعرهای خود را در سال ۱۳۲۷ در کتابی به نام «یادبود من» به چاپ رسانده است. از میان نوشته‌های او، هفت کتاب با عنوان «سبعه ثمانیه» متمایز است که همگی در نام خود عدد هفت را دارند، مانند خاتون هفت قلعه و آسیای هفت سنگ. بعدن کتاب هشتمی با عنوان هشت‌الهفت به این مجموعه هفت‌تایی اضافه شده‌ است. از آثار دیگر او می‌توان به «از پاریز تا پاریس» (چاپ هشتم ۱۳۸۱)، پیغمبر دزدان (چاپ هفدهم ۱۳۸۲)، شاهنامه آخرش خوش است (چاپ ششم ۱۳۸۳)، تلاش آزادی (چاپ هفتم ۱۳۸۳، برنده جایزه یونسکو) و کتاب‌های مختلف در مورد تاریخ کرمان اشاره کرد. یادش گرامی یکی از غزل های به یادماندی استاد پاریزی که ترانه شده و توسط استاد بنان به یاد ابوالحسن صبا خوانده شده است:

یاد آن شب که صبا بر سر ما گل می‌ریخت بر سر ما ز در و بام و هوا گل می‌ریخت
سر به دامان منت بود وز شاخ بادام بر رخ چون گلت آرام صبا گل می‌ریخت
خاطرت هست آن شب همه شب تا دم صبح گل جدا، شاخه جدا، باد جدا گل می‌ریخت
نسترن خم شده، لعل لب تو نوازش می‌داد خضر گویی به لب آب بقا گل می‌ریخت
زلف تو غرقه به گل بود و هر آنگاه که من می‌زدم دست بدان زلف دو تا گل می‌ریخت
تو فرو دوخته دیده به مه و باد صبا چون عروس چمنت بر سر و پا گل می‌ریخت
گیتی آن شب اگر از شادی ما شاد نبود راستی تا سحر از شاخه چرا گل می‌ریخت؟
شادی عشرت ما باغ گل افشان شده بود که به پای تو ومن از همه جا گل می‌ریخت
Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by Malihe on 26 مارس 2014 at 4:46 ق.ظ.

    یا حق، روحش شاد و یادش گرامی باد

    پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: