تنها تو !

   کریم زیّانی (راهی)

 

در درازای زمان پرواز کردم

پرده از رازِ زمینِ مست و رقصان در ربودم،

آسمان را در گشودم!

کهکشان ها را سراسر ره بریدمچشم هستی

هسته را در هم شکستم،

          کهکشانِ هسته را هم سِـیر کردم

ای شگفتا ! هرچه دیدم یا شنیدم:

          در بلور شبنمِ صبحِ دمیده،

          در سرودِ رستخیز هر سپیده،

            در فغان کودک نوزادِ از فردا رسیده؛

         در تمنای نگاه عاشقانه،

         در فروغ و گرمی عشقِ نهان در آشیانه،

         در شکفتن های جادوییِ دانه،

         در تلألؤهای لبخندِ میِ نابِ مغانه؛

         در سکوتِ خوش طنین کوهساران،

         در سجودِ بی غرور آبشاران،

در غریوِ اشتیاق رودِ عاشق

                   ــ با رضای بی صدایش ــ

                   لحظه ی پیوند با آغوشِ دریا؛

         در غِـنای رنگسارِ سمفونی ها،

         در ترنّـم های شهرآشوب و جانبخش نکیسا؛

ــ هرچه پیدا، هرچه پنهان ــ

آنچه دیدم یا شنیدم:

         آن تو بودی!

                   آن تو بودی!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: