هیچکس آنقدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد؛
و
هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.
5 مه
هیچکس آنقدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد؛
و
هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.
4 مه
3 مه
1 مه
کـريم زيّـانـی(راهی)
دلـم خـــرّم بــه ديـــــدار مـعــلـم که گـل چيــنم ز گـلــزار معلم
صفــــای گلـــشن دانش، مپنـدار که باشـــــد غير پنــــدار معلم
جهــــان، راه تمــدن در نپيـمـود مـگــر با سعــی بــسيار معلم
سپــاه جهل میتازد که خــواهد زوال رونــق کــــــــار معلم
جهــانِ معرفـت خــالـی مبــــادا دمی از عشق ســرشار معلم
کجا از خاطــــرم گـردد فراموش تبـــــسم هـای پـــــر بار معلم
ز عهد خردی ام ماندست در ياد سخن هــــای گهــــــربار معلم
مرا از گمرهی او برحذرداشـت زهــی وجـــدان هشـــيار معلم
ضميرم را به دانش کـرد بيــدار زبــان و چشـــم بيـــــدار معلم
مرنج ازتندیاش زيراکه همچون گل وخـــار اسـت رفتار معلم
پذيرا شو به جان پرخاش وی را که گلها بردهد خـار معلم
زهـی ̃انـان که پــاس او بـدارند خوشاآن کسکه شـديار معلم
اگـر دانش چـراغ راه ما گشـت نبـــــودی جـــــز ز انـــوار معلم
چو او مارا ز نادانی نگهداشــت خدا باشد نگــــــــــــــهدار معلم
نمی خواهــم ببينم تا که هـــستم غبـــــار غـم به رخــسار معلم
گرامـی داشتيـم اين روز را مـا بــه پاس کـــار دشـــــوار معلم
سپاست می گزاريم ای معلم
به گــردونت بر̃اريــم ای معلم
30 آوریل
30 آوریل
29 آوریل

کریم زیّانی
بــــشــــنــویـد:
